ഭൌതീക സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും

ഭൌതീക സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും
എന്നെ ഭ്രമിപ്പിചിട്ടില്ല.
ഓരോ ജീവനിലും ദൈവത്തെ
ദർശിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം
എങ്ങനെയൊക്കെയോ
എന്നിലും മുളച്ചു വന്നതിനാലാവാം...
ഒരാളോടും ദേഷ്യം വച്ച് പുലര്താൻ
കഴിയാത്തതും
നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കാൻ
തോന്നുന്നതും...
ആത്മാവ്‌ തളക്കപ്പെടുമ്പോഴുള്ള
അസ്വസ്ഥതയാണ് എന്റെ ദു:ഖം...
ബന്ധങ്ങളുടെ ചങ്ങലകളിൽ
നിന്നൂർന്നു പോകാനാഗ്രഹിക്കുന്ന
ഒരു മനസ്സാണ് എന്റെ
ശക്തിയും ദൌർഭല്യവും...
ബന്ധുര കാഞ്ചന കൂട്ടിലാണെങ്കിലും
ബന്ധനം എന്നും
ബന്ധനം തന്നെയാണ്...
കൊടുക്കുംതോറും ഏറുന്നവയാണ്
സ്നേഹവും അറിവും എന്ന് കരുതുന്ന
തത്വ ശാസ്ത്രമാണ് എന്റേത്...
മുപ്പത്തി മുക്കോടി ദൈവങ്ങലെന്നു
കളിയാകി പറയുമ്പോഴും...
ലോകത്തെ സകല ജീവജാലങ്ങളിലും
ദൈവത്തെ ദർശിക്കുന്ന
തത്വശാസ്ത്രമാനു എന്നിലും ഒഴുകുന്നത്‌...
അതുകൊണ്ടാണ്...
ആത്മാവിനെ കെട്ടിയൊതുക്കുന്ന
ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിക്കണേ
എന്ന് ഞാൻ അലമുറയിടുന്നത്...
ഉപാധികളില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിനെ
എന്റെ മനസ്സിൽ ഇടമുള്ളൂ...
എന്റെ നിയോഗം ഏതെങ്കിലും
ചതുപ്പ് നിലത്തിൽ ഒതുങ്ങുകയല്ല...
മറിച്ചു ജനിച്ചു വീണ മണ്ണിൽ
സ്വതന്തയായി
തന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോട്‌ മാത്രം
വിധേയത്വം കാണിച്ചു
ജീവിച്ചു തീര്ക്കലാണ്..
എന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌
ഇരുട്ട് കേറിയ ആത്മാവുമായി
ഒട്ടേറെ പേര് ഇനിയും കടന്നു വരും...
ഒരു നിയോഗം പോലെ അവരിലേക്ക്‌
ഞാൻ വെളിച്ചം പകര്ന്നു കൊടുക്കും...
ഈ ശരീരം എനിക്ക് പാര്ക്കാനുള്ള ഒരു
വീട് മാത്രമായാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്...
അതിനുള്ളിലെ ആത്മാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ
അഭയം തേടി എത്തുന്നവർ
സ്നേഹത്തിന്റെ മാസ്മര
ശക്തിയിൽ
അവരുടെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ടകങ്ങളെ
തകർത്തെറിഞ്ഞു
അവരുടെ കര്മ്മ പദ്ധതിലേക്ക് യാത്രയാകും...
ഒരു ജന്മ നിയോഗം പോലെ ഞാൻ
ഈ യാത്ര തുടരുക തന്നെ ചെയ്യും...
കൂടെ നടക്കുന്നവര്ക്ക് നടക്കാം...
തുല്യ പരിഗണനയിൽ ഒരു പ്രവാഹം പോലെ...
നമുക്ക് അറിവ് തേടി പോകാം...
എല്ലാ ഉപാധികല്ക്കും അപ്പുറം
സ്നേഹവും സാന്ത്വനവും
ആണ് നിങ്ങൾ കരുതുന്നതെങ്കിൽ...
നിങ്ങള്ക്ക് എന്റെ കൂടെ പ്രയാണത്തിൽ അങ്ങമാകാം..
അതല്ലെങ്കിൽ...
മറ്റൊരു ദിശയിൽ യാത്രയാവാം...
എം ജി മല്ലിക