ഇന്നലകളുടെ വിഴുപ്പുമായി

ഇന്നലകളുടെ വിഴുപ്പുമായി എത്ര കാലമായ് നടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട്...
എന്നും പറയാനുള്ളവ ഒന്ന് തന്നെയായിരുന്നു...
എത്ര മനോഹരമായ ഇന്നലെ...
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം
ആ ഭാണ്ഡം ഒന്നഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു...
പാടും പാടി പാറി നടക്കുന്ന കുട്ടികൾ...
എങ്ങും സമാധാനം കളിയാടുന്ന അന്തരീക്ഷം...
പൂവിളികളുണരുന്ന പ്രഭാതം...
പക്ഷെ...
ഇന്നലെകളിൽ ഞാൻ ഇതൊന്നും കണ്ടില്ല...
പേടിച്ചു വിറച്ചു ആലില പോലെ വിറയ്ക്കുന്ന കുട്ടികൾ...
രക്തം വറ്റി ഉണങ്ങി പോയ സ്ത്രീകൾ...
മുഴിഞ്ഞു പിഞ്ഞിയ തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ശൈശവം...
ഞെട്ടി പോയി...
ഇതായിരുന്നോ നമ്മൾ പേർത്തും പേർത്തും
പാടി പുകഴ്ത്തിയ ബാല്യം...
ഇതിനെ ആണോ നമ്മൾ നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ
പാട്ടിൽ ഉറക്കികിടതിയത്...
ഇതിന്റെ ഓർമ്മയാണോഇന്നിനെ നിരാകരിക്കാൻ
എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്...
എം ജി മല്ലിക