വെറുപ്പിന്റെ അകമ്പടി ഇല്ലാതെ
കാലെടുത്തു വക്കണം
ജീവിതത്തിന്റെ പരവതാനി
എനിക്ക് മുന്നിൽ
തുറന്നിട്ട കാലമേ...

കടന്നു വന്ന വഴികളിൽ നിന്നും
ഞാൻ ഒപ്പി എടുത്ത
അഴുക്കുകൾ
ഏതു വെള്ളത്തിൽ
കഴുകണം ഞാൻ...?

കടുത്ത നിറങ്ങളിൽ
വരച്ചു വച്ച ഓർമ്മകൾ
എങ്ങനെ ആണ് ഞാൻ മയക്കേണ്ടത്...?

അതിനെക്കാൾ കടുത്ത വർണ്ണങ്ങളിൽ
മനുഷ്യ സ്നേഹത്തിന്റെ ഗീതികൾ
ഞാൻ വരച്ചു വക്കും...
വെറുപ്പിന്റെ വരകൾ
കളറു മങ്ങി ഇല്ലാതാവുമ്പോൾ
എന്നിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ
സംഗീതം ഉയര്ന്നു കേൾക്കും...

അതുവരെ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക...

അല്ലെങ്കിൽ...
ഓര്മ്മകളെ മയക്കാൻ
കഴിവുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലും
ലഭിക്കുന്നവരെ എങ്കിലും...